Obserwuj nas

Mercedes-Benz

Test – Mercedes-Benz GLS500

Zawsze uważałem, że SUV-owi powinien wystarczyć wysokoprężny silnik, który po pierwsze, zapewni dość momentu obrotowego w — jakimkolwiek by to nie było — terenie. Po drugie, będzie wystarczająco oszczędny w trasie. Mercedes GLS500 nie dość, że gabarytami i masą przypomina monumentalny Pałac Parlamentu w Bukareszcie, to jeszcze porusza się za pomocą benzynowego V8 i co ciekawsze, to połączenie naprawdę ma sens!

Specyfikacja
Silnik: V8 Pojemność: 4663 cm3 Moc: 455 KM/5250-5500 obr./min. Moment: 700 Nm/1800-4000 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 5.3 s Prędkość max. 250 km/h Masa 2370 kg Cena 485 065 PLN

Całkiem niedawno odwiedziłem salon Mercedesa w celu zwrócenia samochodu prasowego. Nic szczególnego. Standardowa procedura zwrócenia kluczy i dowodu rejestracyjnego. W międzyczasie zauważyłem coś wyjątkowego. Mercedesa G500 4×42. Auto niesamowicie potężne i z tak dużym prześwitem, że do zajęcia miejsca za kierownicą potrzebna jest drabina. Wdrapałem się do środka i koniecznie zapragnąłem go mieć. Pal licho, że to samochód dla dealera narkotykowego, albo handlarza bronią. Dla tego auta mogę zostać nawet dragowym baronem z San Escobar, bądź sprzedawcą ręcznych wyrzutni rakiet FIM-92 Stinger. W końcu prawo jazdy kategorii B oraz cena 1 082 000 złotych nie powinna być dla kogoś takiego czymś szczególnie dużym.

Z resztą jeśli nawet nie potrzebujesz mieć takiego potwora na szczudłach, by przewozić swojego M134 Minigun, to w zupełności powinna wystarczyć „standardowa” Gelenda. Co przez to rozumieć? Przynajmniej G500, albo bardziej odpowiedni G63 AMG. Co ciekawe, o ile nigdy wcześniej nie jeździłem tym drugim, to dwa dni z pięćsetką wspominam niezwykle przyjemnie. I już nawet nie mówię o całkowitym respekcie ze strony każdego z kierowców, jakiego mijałem, ani o tym, że z zadziwiająco ogromną przyjemnością zostawiałem na stacjach benzynowych setki złotych na wykarmienie 5,5 litrowego V8. To, co sprawiało największą przyjemność, to uruchamianie tego potwora „na zimno”. Zwłaszcza w podziemnym garażu, kiedy nie mogło obyć się bez włączenia alarmu w kilku zaparkowanych autach.

Oczywiście deklaracja musiała spotkać się ze zdziwieniem mojego kolegi, Piotra Tuory. No bo który normalny dealer narkotykowy, czy handlarz bronią kupiłby sobie coś tak zwracającego na siebie uwagę? Na dowód tego, że normalni ludzie częściej są nabywcami Gelend, Piotrek wskazał naszego znajomego, Warsawdrive-a, który ostatnio sprezentował sobie takiego. Jednakże G-klasa (zwłaszcza w czarnym, matowym kolorze) nie jest jedynym, gangsterskim samochodem w ofercie Mercedesa. Innym modelem, z którego kierowcą nie chciałbyś zadrzeć jest GLS. I tutaj nie do końca jestem w stanie wyjaśnić, skąd bierze się taki odbiór auta u innych kierowców. Bardzo możliwe, że stoją za tym gabaryty, ponieważ sama prezencja nieszczególnie perswaduje do opuszczenia lewego pasa.

Dlaczego? Tylko popatrzcie. Zderzaki z pakietu AMG, z większymi wlotami i tak nieszczególnie wyróżniają się na tle grilla wielkości wjazdu do tunelu Wisłostrady. Gabaryty atrapy chłodnicy to tylko preludium do tego, czym wyróżnia się GLS, bo ten jest rozmiarów biblijnej Arki Noego. Zajęcie pasa ruchu nie jest wyzwaniem jedynie na autostradzie, a to oznacza, że możecie się poczuć jak Tom Cruise w Mission Impossible szukając odpowiednio wielkiego miejsca parkingowego. Jeśli już takowe znajdziecie i będziecie chcieli z niego wyjechać, to nieoceniony okaże się system kamer oraz odpowiednio duże lusterka. Adekwatne są tutaj również felgi o rozmiarze 21 cali i zapomnijcie o jakichkolwiek mniejszych obręczach, bo te wizualnie będą znikać pod ogromnym, pudełkowatym nadwoziem.

Tak wielka karoseria skrywa wnętrze rozmiarów przeciętnej kawalerki, w której każda z siedmiu osób będzie czuła się swobodnie, ciesząc się najlepszej jakości, obszywanej w romby skórami Designo oraz listwami z prawdziwego, chropowatego drewna. Niestety jednak tak perfekcyjnie urządzone auto nie uchroniło się przed wpadkami. I wcale nie mówię tu o jakości nielicznych plastików, lakierowanych czernią fortepianową, a piję bardziej do montażu. Ramka panelu radia jest tak zainstalowana, że bez trudu można ją wyrwać, chwytając od spodu. Sam kokpit, choć z nowym ekranem nawigacji, to prawdziwa klasyka gatunku z radiem wyposażonym w przyciski jak w klasycznym telefonie oraz niewielkim panelem klimatyzacji. Z innych nowości można wyróżnić też bardzo ładną kierownicę, zegary startujące z pozycji godziny szóstej oraz pokrętło z gładzikiem na tunelu środkowym. To, co zdecydowanie uprzyjemni podróż, to ambientowe podświetlenie wnętrza oraz fotele, które nie tylko są wygodne jak ulubiona kanapa, ale również mają funkcję masażu (o podgrzewaniu i klimatyzowaniu nie wspominając).

Nie powiedziałem jeszcze o pneumatycznym zawieszeniu, które nie tylko potrafi powiększyć prześwit GLS-a w razie konieczności, ale przede wszystkim wspaniale trzyma w ryzach blisko 2.4 tonowego kolosa. Dzięki temu w zdecydowanej większości przypadków będziecie mogli jechać tym samochodem praktycznie zupełnie jak zwykłą „osobówką”, jednak w pewnych momentach warto nie zapominać o podstawowych prawach fizyki. O co mi chodzi? Przy szybko pokonywanych zakrętach, GLS500 ma tendencję do wyrzucania tyłu, z którą bardzo sprawnie radzi sobie ESP. Druga sprawa to hamulce. Czuć, że masa stanowi dla nich wyzwanie. Zwłaszcza, jeśli chodzi o wytracenie znacznych prędkości.

Wierzcie mi, że rozpędzenie się do powyżej 200 km/h nie stanowi dla auta większego problemu. 4.6 litrowe V8 rozwija 455 KM i równo 700 Nm momentu obrotowego, dzięki któremu pierwsza setka pojawia się na prędkościomierzu po nieco ponad 5 sekundach! Samochód jest tak szybki, że konieczne było zamontowanie „kagańca” ustawionego na 250 km/h. Co jeszcze ciekawsze, wbrew temu, co mówiłem kiedyś o bezsensowności benzynowych SUV-ów, ten w mieście zadowala się jakimiś 20 litrami paliwa (więcej komputer pokładowy już nie podaje) na 100 km, zaś w trasie, osiągnięcie wyniku poniżej 15 litrów nie wymaga sięgania to tajniki eco-drivingu. Wszystko za sprawą 9 biegowej skrzyni automatycznej, która pozwala na utrzymywanie silnika przy stosunkowo niskich obrotach nawet przy jeździe autostradowej. Sama przekładnia nie wyróżnia się zupełnie niczym na tle pozostałych konstrukcji Mercedesa. W trybie Comfort jest dość powściągliwa i trzeba wyraźnie zaakcentować chęć redukcji przełożenia, za to w ustawieniu sportowym, bądź sekwencyjnym trudno jej już cokolwiek zarzucić.

Jak już wcześniej wspomniałem, choć do tej pory utrzymywałem, że benzynowe SUV-y są kompletnie bez sensu, to Mercedes GLS500 jest pierwszym, który się przed tym wybronił. Jak na swoje gabaryty (ponad 5.1 metra długości i 1.8 wysokości), masę (2.4 tony) oraz silnik (4.6 litrowe V8), auto zużywa stosunkowo niewielkie ilości paliwa. W dodatku o ile wymiary są wyzwaniem na parkingu, tak w przypadku zwrotności, inżynierowie zrobili wszystko, by np. zawracanie nie stanowiło większego wyzwania. I w sumie to chciałbym go mieć na tyle, że zostałbym baronem narkotykowym z San Escobar.

Wtedy też nie martwiłbym się ani spalaniem, ani tym bardziej ceną, która wynosi co najmniej 485 tysięcy złotych. Dorzućcie do auta m. in. pakiet sportowy AMG, wszelkiej maści asystentów kierowcy (poza jednym z najważniejszych — świateł drogowych), pakiet wnętrza Designo, dach panoramiczny, ambientowe podświetlenie wnętrza, podgrzewane i klimatyzowane fotele, system COMMAND online, zestaw audio Harman/Kardon oraz podgrzewaną kierownicę, a przyjdzie Wam zapłacić już ponad 637 tysięcy złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej
Reklama
Kliknij aby skomentować

Mercedes-Benz

TEST – MERCEDES-BENZ GLC250D COUPE

Przez długi czas, mieszanka SUV-a i coupe była domeną BMW. Dopiero po 8 latach od debiutu pierwszego X6, znalazł się pierwszy producent, chcący powalczyć o coraz atrakcyjniej wyglądający rynek tych aut. Między innymi właśnie dlatego, Mercedes wypuścił niemal jednocześnie oba modele. Pytanie, czy mniejszy GLC Coupe będzie lepszy od swojego rywala? 

Specyfikacja
Silnik: R4 Pojemność: 2143 cm3 Moc: 204 KM/3800 obr./min. Moment: 500 Nm/1600-1800 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 7.6 s Prędkość max. 222 km/h Masa 1770 kg Cena 235 800 PLN

Jest jedna, zadziwiająca rzecz, której producenci samochodów zdają się do końca nie rozumieć. Jakiś czas temu została odkryta nisza, będąca połączeniem sedana oraz coupe. Pierwszym tego typu autem był Mercedes CLS. Jak na swoje czasy dość futurystyczny i niezwykle odcinający się od ówczesnej stylizacji producenta. W sumie to śmiało mogę powiedzieć, że to jeden z niewielu wyjątkowych Mercedesów, bo w żadnym innym modelu nie ma tych samych detali. Nawet obecny CLS nie jest już taki sam. Szczerze powiedziawszy jest mocno ugrzeczniony, za to koncepcyjny model, zwiastujący trzecią generację, zdaje się być zapowiedzią nowej stylizacji Mercedesa, więc i w tym wypadku nie znajdziesz niczego wyjątkowego.

Przejdźmy jednak do innego segmentu, będącego krzyżówką coupe i SUV-a. Tutaj pierwszym był BMW i długo panował niepodzielnie, zgarniając coraz to większą część modnego rynku. Po ośmiu latach pojawił się Mercedes, niemal jednocześnie pokazując dwa modele. GLE Coupe i GLC Coupe. Tutaj również postanowiono zaczerpnąć się jedynie opadającą linią dachu. Nie ma bezramkowych szyb, ani jednej pary drzwi. A szkoda i szczerze to dziwię się, dlaczego żaden z producentów nie wykazał się odwagą, produkując coś, co ma więcej wspólnego z coupe, niż nazwę i opadający dach. W tym miejscu pojawia się rosyjska firma Armotech, która przekształca nadwozie BMW X6 w coupe z prawdziwego zdarzenia. I to mi się podoba! Tak właśnie powinna wyglądać mieszanka SUV-a i coupe. Wróćmy jednak do samochodów Mercedesa. GLE Coupe to pierwsze auto, które ma rywalizować z bawarskim SUV-em. Nie jest jednak tak zgrabny, a tył jest zdecydowanie zbyt krótki i wygląda za ciężko. Zupełnie jak pośladki Jessici Simpson.

Jeśli więc będziesz chciał kupić sobie tego typu samochód, zdecydowanie bardziej poleciłbym ci GLC Coupe. Dlaczego? Przede wszystkim jest trochę zgrabniejszy, ale kiedy przyglądam się zdjęciom obu Mercedesów, nie jestem w stanie stwierdzić, dlaczego tak jest. Być może powodem jest to, że oba auta są niemal identyczne, a różni je kształt tylnego zderzaka. Wprawne oko zauważy też trochę inaczej zarysowaną lotkę na klapie bagażnika. Z profilu, GLC prezentuje się tak, że zdecydowanie przyznałbyś mi rację, że tylna klapa powinna unosić się bez szyby. Zapomnij o tym. Tak samo, jak o braku tylnej pary drzwi. Spodobają ci się za to 20 calowe, szprychowe felgi, nierozłączne z pakietem stylizacyjnym AMG. Z nim otrzymasz również ciekawsze zderzaki i grill, składający się z chromowanych punkcików, przywodzących na myśl konstelację gwiazd.

Wnętrze niemal do złudzenia przypomina to, co znajdziesz w każdej C-klasie. Identyczne zegary i kierownica. Taki sam, brzydko wyglądający tablet oraz piękna, carbonowa konsola, płynnie spływająca na tunel środkowy. Fotel nie musi długo zapraszać do zajęcia miejsca. Wszak jest bardzo ładny, świetnie wyprofilowany, a jeśli obawiasz się, że GLC Coupe w praktyce jest dwuosobowe, to jesteś w błędzie. Z tyłu, miejsca nad głową jest wystarczająco dużo, tak samo jak na kolana, więc będzie ci się bardzo przyjemnie podróżować. Zwłaszcza, kiedy za zestaw audio odpowiada świetne nagłośnienie od Burmestera.

Myślę, że nie będziesz go oszczędzać, bo pod maską siedzi 2.1 litrowy turbodiesel o niezbyt porywającym brzmieniu, za to o mocy ponad 200 KM. Znacznie lepiej wygląda tu moment obrotowy. Równy 500 Nm, dzięki którym sprint do setki trwa 7.6 sekundy. Jeśli masz trochę więcej czasu, możesz przechylić wskazówkę prędkościomierza w rejony 222 km/h. Jest jeszcze jedna rzecz, za którą polubisz ten silnik. Racjonalnie gospodarowanie powierzonym paliwem. Przy całkiem żwawym tempie jazdy, w trasie, GLC250d zadowala się spalaniem na poziomie około 7 litrów ropy na 100 km.

Jakieś dodatkowe atuty? Układ kierowniczy niezwłocznie wykonuje wszelkie komendy, zaś za bardzo świetny balans pomiędzy komfortem a prowadzeniem odpowiada bardzo dobrze zestrojone zawieszenie oraz opony o rozmiarze 255/45 z przodu i 285/40 z tyłu. Nawet na hamulce nie da się powiedzieć złego słowa, jednak jeśli jesteś dynamicznym kierowcą, będziesz wieszać psy na przekładni. W trybie komfortowym (czyli zwykłym), skrzynia nieszczególnie przepada za redukcjami, toteż obchodzi się z nimi dość powściągliwie. Owszem, można przejść w tryb sportowy, który znacznie ożywia jej temperament, jednak kosztem niepotrzebnego hałasu silnika i przeciągania przełożeń. Szkoda, że wraz z nową, dziewięciobiegową skrzynią, producent postanowił zachować stare przyzwyczajenia.

Mimo tego jednak GLC250d Coupe to bardzo ciekawa propozycja dla poszukiwaczy SUV-a, który będzie leczyć kryzys wieku średniego. Z jednej strony otrzymują dynamicznie wyglądającą sylwetkę, odpowiednio wysoko zawieszoną nad ziemią. Z drugiej zaś, całkiem obszerne wnętrze, bez trudu mieszczące całą rodzinę. Do tego ekstra, całkiem niezły silnik o zdroworozsądkowym zapotrzebowaniu na paliwo. W efekcie czego, nadzorująca wydatki żona, również nie powinna kręcić nosem.

To wszystko możesz mieć za co najmniej 236 tysięcy złotych, ale jeśli interesuje cię prezentowana konfiguracja, to z listy wyposażenia dodatkowego będziesz musiał odhaczyć m. in. pakiet AMG, wszelkiej maści asystentów jazdy, zestaw kamer 360o, lakier metallic, 20 calowe felgi, szklany dach, reflektory LED i zestaw audio Burmester. Za wszystko powinieneś zapłacić dokładnie 341 427 złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej

Mercedes-Benz

Test – Mercedes-Benz E220D Kombi

Możesz się z tym zgadzać, bądź nie, ale czytasz test Mercedesa E w najlepszej dostępnej wersji nadwoziowej. Czy silnik jest równie dobry? Jeśli lubisz spokojnie przemierzać kilometry, to bardzo dobry wybór. Osobiście wybrałbym E63 AMG S 4MATIC, albo co najmniej E350d, ale jeśli nie ma tego, co się lubi…

Specyfikacja
Silnik: R4 Pojemność: 1950 cm3 Moc: 194 KM/3800 obr./min. Moment: 400 Nm/1600-2800 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 7.7 s Prędkość max. 235 km/h Masa 1705 kg Cena 210 900 PLN

Nie da się ukryć, że segment samochodów klasy wyższej średniej to zdecydowana dominacja sedanów. Najbardziej konserwatywnych ale też prawdopodobnie najbardziej reprezentatywnych aut, na jakie można sobie pozwolić. Może się wydawać, że oferowane kombi w tym segmencie, są skierowane wyłącznie dla dziwaków. W końcu jeśli ktoś potrzebuje dużego auta, ale nie koniecznie limuzyny, z pewnością zainteresuje się modnym SUV-em. Wybór takowych jest przeogromny i praktycznie każdy jest w stanie znaleźć coś na swoją kieszeń. Pod warunkiem, że jest na tyle głęboka, że zmieści co najmniej 200 tysięcy złotych.

Oczywiście, jeśli komuś zależy na większym prześwicie, ale nie koniecznie chce kupować SUV-a, może wybrać „uterenowione” kombi, jednak w tym wypadku wachlarz możliwości jest już znacznie skromniejszy, a i nie każda propozycja prezentuje się na tyle dobrze, by warto było po nią sięgać. Moim zdaniem Mercedes E All-Terrain zalicza się do takiej grupy. Zwiększony prześwit i plastikowe nakładki wcale nie poprawiają wyglądu auta. Powiem nawet więcej. All-Terrain wygląda z nimi po prostu brzydko. Jak Keira Knightley z bez dwóch jedynek.

Nie ukrywam, że sam chętnie zainteresowałbym się samochodem z tego właśnie segmentu, jednak jeśli miałbym szukać czegoś, co jeździ bliżej ziemi, zdecydowanie wybrałbym klasyczne kombi. Reprezentatywne, bo z klasy wyższej średniej, ale jednak kombi, bo zdecydowanej większości przypadków po prostu bardziej podoba mi się bardziej od sedana. Innym powodem jest też mniejsze zainteresowanie tego typu autami. Właściwie poza paroma wyjątkami, kombi klasy wyższej jest gatunkiem skazanym na zagładę. Jedynie Audi A6 Avant jeszcze się broni. Jeśli miałbym ogromny budżet i chciał kupić tego typu samochód, zdecydowałbym się na Mercedesa E63 AMG S, w brązowym kolorze, czarnymi, szprychowymi felgami, szklanym dachem i ceramicznym układem hamulcowym. Pięknie brzmi a w konfiguratorze wygląda jeszcze lepiej!

W sumie to i E220d Kombi prezentuje się godnie. Jeśli mam być szczery, jest dużo ładniejszy od sedana, a testowy egzemplarz pokryto lakierem „Srebrny Diament” i wyposażono w panoramiczny dach oraz pakiet AMG, z 20 calowymi felgami. Jeśli mam być szczery, to taką konfiguracją również bym nie pogardził. Sportowe zderzaki nadają wyrazu. Zwłaszcza z tyłu, gdzie „seria” ze schowanymi końcówkami wydechów prezentuje się moim zdaniem zbyt spolegliwie. Duże, szprychowe felgi za to idealnie wypełniają nadkola i sprawiają, że ciężko oderwać wzrok z profilu auta. Za to prawdziwym smaczkiem są światła LED. Przednie, dzienne, zapalają się na niebiesko i stopniowo przechodzą w standardową biel, zaś z tyłu nie będziesz mógł oderwać oczu od „błyskotek” mieniących się niczym rubiny.

W środku jest równie smacznie. Wszechstronnie regulowane fotele pokryto pięknie obszytą, brązową skórą Nappa. Zajmij miejsce na jednym z nich i popatrz, jak dobrze można połączyć klasykę z nowoczesnością. Dwa, bardzo duże tablety służą za zestaw zegarów, oraz ekran, albo cokolwiek, co tylko zdołasz sobie skonfigurować. Zbyt elektronicznie? Poczekaj, jest jeszcze miejsce na analogowy zegarek pod panelem klimatyzacji. Na pewno nie można odmówić mu eleganckiej skromności. To nie koniec smaczków. Wnętrze zostało wykończone pięknie ozdobionymi listwami, pokrytymi lakierem fortepianowym. Nawet głośniki naprawdę świetnego zestawu audio Burmester zostały wspaniale oprawione. Prawdziwą wisienką na torcie jest jednak oświetlenie ambientowe. Mogę się założyć, że długo będziesz się zastanawiać nad ostatecznym kolorem podświetlenia, bo do wyboru masz ponad 60 różnych wariantów!

Kiedy już rozwiążesz wszystkie problemy pierwszego świata, nie pozostaje nic innego, jak oddanie się jeździe. 2 litrowy turbodiesel produkuje 190 KM oraz równo 400 Nm, dzięki którym jest w stanie rozpędzić się do 100 km/h w niespełna 8 sekund. Jeśli dalej postanowisz trzymać pedał gazu w podłodze, wskazówka prędkościomierza powinna zatrzymać się na pomiędzy 230, a 240 km/h. Znacznie bardziej zainteresuje cię zapewne zapotrzebowanie E220d na paliwo. W trasie, przy dość szybkim tempie jazdy, zużycie ropy wahało się w granicach 7.2 l/100 km.

Miłą niespodzianką jest układ kierowniczy, który natychmiastowo odpowiada na komendy wydawane kierownicą. Na uwagę zasługuje tu również zawieszenie. Pneumatyka nie tylko fantastycznie wybiera nierówności, topiąc ciebie i współpasażerów w komforcie po uszy, ale też sprawia, że wielkie kombi zaskakująco zwinnie pokonuje zakręty. Jeśli zaś z jakiś powodów przeholujesz z prędkością przed dojazdem do łuku, z pomocą przyjdzie ci bardzo skuteczny układ hamulcowy, z nawiercanymi tarczami z przodu.

Nie oznacza to jednak, że Mercedes E220d Kombi jest samochodem sportowym. Owszem, ma jakieś aspiracje, ale te również nie zawsze ma ochotę okazać. Z pewnością to megawygodny pożeracz międzymiastowych kilometrów, dla którego odległość nie ma większego znaczenia. Dla ciebie również, bo pneumatyczne zawieszenie, nastrój panujący w kabinie oraz wyposażenie skutecznie separują od znużenia jazdą.

Żeby stać się właścicielem rodzinnego wydania E220d, trzeba przygotować co najmniej 211 tysięcy złotych. Prezentowany model jest sowicie wyposażony i ma m. in. system bezkluczykowy z otwieraniem klapy bagażnika za pomocą nogi, pakiet stylizacyjny AMG, światła LED, zestaw kamer 360o, 20 calowe, aluminiowe felgi, skórzaną tapicerkę Nappa, panoramiczny dach, trójstrefową, automatyczną klimatyzację, nawigację satelitarną oraz pneumatyczne zawieszenie. Cena? 369 340 złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej

Mercedes-Benz

TEST – MERCEDES-BENZ E400 COUPE

Mercedes E Coupe nigdy wcześniej nie trafiło na korepetycje do Affalterbach. Nie inaczej jest też z obecnym modelem, jednak na tle poprzednika, tutaj na otarcie łez pozostaje co najwyżej E400 z 3 litrowym V6 o mocy 333 koni mechanicznych. Czy to trochę nie za mało?

Specyfikacja
Silnik: V6 Pojemność: 2996 cm3 Moc: 333 KM/5250-6000 obr./min. Moment: 480 Nm/1600-4000 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 5.3 s Prędkość max. 250 km/h Masa 1770 kg Cena 321 815 PLN

Od kilku lat w Polsce panuje moda na mopsa. Nie do końca wiem dlaczego, bo nie jest to pies, który wygrałby jakikolwiek konkurs piękności. Nawet, jeśli dotyczyłby wyłącznie mopsa. To, co mówi mi o nim internet, to, że jest to zwierze towarzyskie, uparte ale też uległe, ciche i czujne. Nie jestem też do końca pewny, czy są ciche, bo właściwie bez przerwy chrumkają. Cóż, to cecha charakterystyczna. Podobnie jak brak szczeku i brzydki wygląd. Nie potrafię też zrozumieć, dlaczego tak dużo pięknych kobiet ma słabość do małych, niezdarnych i chrumkających psów. Czyżby to dlatego, że przeciwieństwa lubią się przyciągać?

Może coś w tym jest, ale jeśli taki tok myślenia byłby prawdziwy, to na moim podwórku powinien stać dokładnie taki Mercedes, jak na zdjęciach. Piękne nadwozie pokrywa metalizowany lakier ze specjalnej serii Designo, o nazwie Czerwień hiacyntu. Z której strony podoba mi się najbardziej? Chyba jednak z tyłu, gdzie najbardziej rzuca się w oczy kształtna sylwetka ze zgrabnie zarysowanymi biodrami i delikatnie zadartym kuperkiem. Mercedes osiągnął też chyba mistrzostwo w dbałości o detale. Spójrz tylko na tylne światła. Te nie tylko świecą zwykłym, LED-owym światłem, ale też błyszczą się niczym rubiny. Absolutnie przepiękna rzecz!

Równie urodziwy może być jedynie grill, którego konstelacja składa się z 255 (policzyłem) chromowanych punkcików, ale to niejedyny efekt „wow”. Po otwarciu auta, LED-owe pasy świateł dziennych zaczynają palić się na niebiesko, by potem stopniowo przechodzić w zimną biel. Idealnym uzupełnieniem jest długa maska z charakterystycznym, podwójnym przetłoczeniem. A skoro jesteśmy już przy proporcjach nadwozia, to moim zdaniem tył mógłby być odrobinę dłuższy, ale to szczegół tak nieistotny jak wałeczki Tyry Banks. Zwłaszcza, kiedy spoglądasz ukradkiem na wspaniałe, szczelnie wypełniające nadkola, szprychowe felgi o rozmiarze 20 cali, albo na szyby, które nie dzieli żaden słupek. Nie tylko pięknie wyglądają i dostarczają jedynych w swoim rodzaju wrażeń podczas jazdy (oczywiście z opuszczonymi szybami), ale też dają podobne możliwości sfotografowania wnętrza, co w kabriolecie.

A skoro zaglądamy już do środka, to szczerze powiedziawszy trudno tu o lepiej wyglądające biuro, do którego zaprasza multikonturowy, superwygodny, czarno-biały fotel. Kiedy już wślizgniesz się do środka, jako pierwsze zwrócą na siebie uwagę dwa potężne wyświetlacze LCD, pełniące rolę zegarów oraz olbrzymiej nawigacji. Z resztą, wedle uznania, możesz dowolnie skonfigurować swoje centrum dowodzenia. Tak samo, jak ambientowe podświetlenie, bo kolorów do wyboru jest dokładnie 64! Dopiero, kiedy skończysz rozglądać się za elektronicznymi fajerwerkami, dostrzeżesz piękno drewna, którym wyłożono wnętrze. Czarne, niedoszlifowane, z wyraźnie wyczuwalnymi porami. Chyba nie da się lepiej oddać prawdziwości tego szlachetnego materiału. Nie poskąpiono też aluminium. Nawet na pedałach, choć E400 wcale nie chce zdradzać swojego sportowego potencjału.

Przyciśnij jednak prawy, szczupły, a zobaczysz jak szybko zbliża się do ciebie horyzont. 333 konie mechaniczne oraz 480 niutonometrów przelewają się na wszystkie koła za pośrednictwem dziewięciobiegowej przekładni, bez najmniejszego zawahania katapultując blisko 1800 kilogramów blach, skóry i wszechobecnej elektroniki. Wystarczy niewiele ponad 5 sekund, by E400 przekroczyła na prędkościomierzu 100 km/h i w równie szalonym tempie goni rejon 200+. Dopiero elektropastuch kończy ten bieg, wkraczając do akcji, kiedy Mercedes pędzi 250 km/h. Z drugiej jednak strony, przy spokojnej jeździe, 3 litrowe V6 potrafi zadowolić się średnim zużyciem paliwa na poziomie zdrowo poniżej 10 litrów na 100 km.

Najlepsze jednak przed tobą. E400 nie tylko potrafi jechać na wprost. Świetnie radzi sobie również tam, gdzie byś się tego nie spodziewał. Pneumatyczne zawieszenie sprawia, że w zakrętach, auto trzyma się nawierzchni jak przyklejony. Układ kierowniczy za to jest na tyle komunikatywny, że pokonanie przełęczy Salmopolskiej będzie czystą przyjemnością. Nie jestem jednak do końca przekonany, czy rzeczywiście będziesz chciał szukać granic przyczepności Mercedesa. Przypuszczam, że bardziej wolałbyś pokonać drogę spokojnie i bez niepotrzebnego szaleństwa, słuchając swojego ulubionego kawałka z fantastycznego zestawu audio od Burmestera. Po prostu będziesz rozpływać się przy niewyobrażalnym komforcie jazdy, bo przy całym swoim stadzie 333 koni, E400 wcale nie pogania.

Jakieś słabe strony? Na dobrą sprawę znalazłem tylko dwie. Hamulce rozczarowują skutecznością podczas wytracania dużych prędkości, co jest dość dziwne, biorąc pod uwagę to, że Mercedes pochodzi z kraju, gdzie nie ma limitów na autostradach. Druga rzecz, jakiej nie lubię, to podświetlenie podłoża z logo producenta. Szczerze powiedziawszy to takim bajerem zrobisz wrażenie wyłącznie na odpuście w Kutnie. Poza tym otrzymujesz naprawdę wspaniałe auto. Przyspiesza jak złe i należycie skręca, chociaż tak naprawdę nie musi tego nikomu udowadniać. Z przyjemnością za to owinie cię w perzynę wszechkomfortu i utopi we wspaniałym brzmieniu zestawu audio Burmestera.

Żeby jednak móc cieszyć się tym wszystkim, wcale nie wystarczy przygotować 322 tysięcy złotych, tylko więcej. Znacznie więcej. Prezentowany model kosztuje 501 084 zł. Co zostało odhaczone z listy dodatków? Między innymi pakiet AMG, pakiet wyposażenia Premium Plus, dwubarwna, skórzana tapicerka, podgrzewane i wentylowane fotele, zestaw audio Burmester High-End 3D Surround Sound oraz pneumatyczne zawieszenie. W sumie tak się zastanawiam, że skoro w E Coupe nie ma wersji AMG, to może miło byłoby wyposażyć tego Mercedesa w silnik V8.

Marcin Koński

Czytaj dalej
Reklama

Facebook

Reklama

Testy

Mitsubishi12 godzin temu

TEST – MITSUBISHI OUTLANDER 2.0 4WD

Mitsubishi, wraz z pakietem Calligraphy, postanowił wnieść do Outlandera powiew luksusu na miarę klasy premium. Dbałość o materiały oraz staranne...

Lexus7 dni temu

TEST – LEXUS GS200T

Jeśli mam być szczery, to przed testem Lexusa GS200t, moje podejście do auta nie miało nic wspólnego z entuzjazmem. Wszystko...

Mitsubishi2 tygodnie temu

TEST – MITSUBISHI PAJERO

Mitsubishi Pajero w obecnej formie jest na rynku już od 12 lat. W tym czasie rynek zalały samochody, które z...

Jaguar2 tygodnie temu

Test – Jaguar XF Sportbrake 25T

Kompletnie nie rozumiem, dlaczego wersje kombi w segmencie E są tak mało popularne. Przecież takie samochody doskonale łączą rodzinny charakter,...

Mercedes-Benz1 miesiąc temu

TEST – MERCEDES-BENZ GLC250D COUPE

Przez długi czas, mieszanka SUV-a i coupe była domeną BMW. Dopiero po 8 latach od debiutu pierwszego X6, znalazł się...

Abarth1 miesiąc temu

TEST – ABARTH 124 SPIDER

Jeśli nie wierzysz w istnienie prawdziwej symfonii, granej na cztery cylindry, albo twierdzisz, że Mercedes A45 AMG jest najlepszy w...

Honda2 miesiące temu

TEST – HONDA HR-V 1.5L I-VTEC

Honda HR-V z 1.5 litrowym silnikiem to najprawdopodobniej jedna z ostatnich okazji, by móc cieszyć się wolnossącym silnikiem benzynowym japońskiego producenta....

Land Rover2 miesiące temu

TEST – RANGE ROVER VELAR D300

Nie ma co się oszukiwać. Range Rovera Velara kupuje się wyłącznie oczami. Bez względu, czy patrzysz na niego z zewnątrz, czy w...

Porsche2 miesiące temu

TEST – PORSCHE 911 CARRERA 2

Jeśli marzysz o samochodzie sportowym z prawdziwego zdarzenia, z manualną przekładnią i bez długiej listy wszelkiej maści wspomagaczy jazdy, raczej...

MINI2 miesiące temu

TEST – MINI COOPER S E COUNTRYMAN

Hybrydowe MINI Countryman jest najszybszym modelem z „Cooper S” w nazwie. Do 100 km/h, auto przyspiesza niewiele wolniej, od topowego...

Najpopularniejsze