Obserwuj nas

Mercedes-Benz

Test – Mercedes-AMG C63 S Coupe

Koniec listopada, na termometrze słupek rtęci z trudem przekracza 1oC, a ja do dyspozycji mam samochód o mocy ponad pół tysiąca koni mechanicznych, które wędrują na tylną oś, wyposażoną w letnie opony. Wbrew pozorom tego, co pomyślicie, dzień z Mercedesem C63 AMG S Coupe to jedno z najlepszych rzeczy 2016 roku.

Specyfikacja
Silnik: V8 Pojemność: 3982 cm3 Moc: 510 KM/5500-6250 obr./min. Moment: 700 Nm/1750-4500 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, siedmiobiegowa 0-100 km/h: 3.9 s Prędkość max. 250 km/h Masa 1725 kg Cena 408 500 PLN

Wyobraźcie sobie, że bierzecie udział w programie Rosyjska Ruletka. Ogólnie zasada jest prosta: Odpowiedzieć poprawnie na wszystkie możliwe pytania. Jeśli nie, traciłeś wszystkie pieniądze. Wbrew temu, co myślisz, nie był to jeszcze koniec gry, bo zawsze mogłeś odrobić wszystkie straty. Pod jednym warunkiem. Musiałeś pociągnąć za dźwignię, która wybierała zapadnię (bądź kilka. W zależności od rundy gry). Jeśli na wylosowanej klapie stał zawodnik, uruchamiający maszynę losującą, ta otwierała się pod jego nogami, kończąc etap progamu. To dopiero była walka o być i nie być.

Nie wiem, czy pamiętacie ten teleturniej, bo ostatni odcinek wyemitowano 13 lat temu. Przyznam, że świetnie bawiłem się oglądając gościa z tętnem 220, który oczekując swojego końca, pociąga za dźwignię. Stańcie jednak na jego miejscu i ciągnijcie za dźwignię maszyny losującej, od której zależy wasz udział w programie. Do tego w głowie bez przerwy ciągnie się pytanie o to, jak długo będziecie lecieć i czy poducha na którą spadniecie będzie odpowiednio miękka. Sami więc widzicie, że ciśnienie jest jak najbardziej uzasadnione, choć nie jest jeszcze nawet w połowie podobne do tego, jakie mi towarzyszyło podczas jazdy Mercedesem C63 AMG S Coupe. Nawet prawdziwa rosyjska ruletka tak bardzo nie podniosłaby mi ciśnienia, co ten samochód.

Dlaczego? To był koniec listopada. Temperatura z trudem przekraczała 1oC, a ja miałem jedyną okazję poprowadzić bestię, której 510 koni mechanicznych wprawiały w ruch tylne koła. Te nadal były owinięte letnimi oponami Dunlop SPORT MAXX RT. Kiedy rano spotkałem się z Krystianem (było jeszcze poniżej zera), powiedział mi, że wzięcie tego auta było beznadziejnym pomysłem. — Zero radości z jazdy, zero trakcji. Tylko dźwięk z wydechu robi robotę, ale przecież nie będziesz tego słuchać w nieskończoność — . Właściwie to nie wiem jakim cudem zapamiętałem jego słowa, skoro przez cały czas, z niecierpliwością czekałem, aż dostanę dokumenty i wskoczę do ciasnego fotela.

Kiedy to nastąpiło, grzecznie wyjechałem z parkingu i zawadiacko wgniotłem pedał gazu na Słomińskiego. Opony nie były jeszcze dogrzane, toteż twardością nie ustępowały „ogumieniu” w resorakach Matchboxa, a efektem były nerwowe ciągnięcia tylnej osi w każdą możliwą stronę, a kontrola trakcji z trudem utrzymywała ją w ryzach. Wtedy zaczęło się przerażenie połączone z tętnem 220. C63 było tak narwane, jak mechaniczny byk po dożylnie podanej kokainie. Dlatego właśnie, jak przypuszczasz, długo opierałem się temu, by choć odrobinę popuścić cugle kontroli trakcji.

Zdecydowanie chętniej za to popuściłem wodze fantazji na autostradzie. Było szybko? Pierońsko! W końcu pierwsza setka pojawia się na prędkościomierzu po niespełna 4 sekundach, a wskazówka prędkościomierza zatrzymuje się niewiele później, bo przy 250 km/h. No chyba, że jedziesz konkretnie tym autem, albo innym C63 AMG S, który jest wyposażony w pakiet kierowcy AMG. Wtedy kaganiec zostaje przesunięty o 30 km/h. Oczywiście panowie z Mercedesa nie zapomnieli o tym, by hamowanie było równie skuteczne, co przyspieszenie, a ceramiczne tarcze nie tylko zadziwiają skutecznością, ale też tym, jak bardzo potrafią być cywilizowane na co dzień.

Kiedy zrobiło się ciut cieplej, a słupki rtęci na termometrach poszybowały do niemal tropikalnych 1.5 stopnia Celsjusza, postanowiłem zaryzykować i odebrałem część władzy kontroli trakcji. Auto lekko kołysało biodrami i szybko odnajdywało pokłady przyczepności. Co więcej, C63 AMG S jest tak stabilny w jeździe na wprost, że ze startu zatrzymanego można rozpędzić się grubo powyżej wartości dozwolone w naszym kraju, nie trzymając przy tym kierownicy w rękach. W zakrętach za to — jeśli nie kopniecie przedwcześnie pedału gazu —, auto jest bardzo szybkie i niebywale skuteczne.

No i jeszcze jedno, o czym prawie zapomniałem powiedzieć. Ścieżka dźwiękowa 4 litrowego bi-turbo V8 jest niesłychanie fenomenalna. Mimo podwójnego turbodoładowania silnik przemawia bardzo wulgarnie. Grzmi, chrypie i strzela z wydechu zawstydzając nie tylko wszystkich rywali, ale praktycznie każde inne auto, jakie spotkacie na drodze. No chyba, że zrównacie się z SLS AMG, albo AMG GT. Tak czy siak, C63 AMG S sprawił, że zacząłem lubić stanie w korkach na obwodnicy Warszawy. Właściwie to w tunelach trasy, gdzie wręcz czuło się gęstniejące ciśnienie od gromkich grzmotów matowo-szarego chuligana.

Z resztą z której strony by nie spojrzeć, to z daleka widać, że to gangus. Matowy, szary lakier mocno uwydatnia każde przetłoczenie i zafalowanie na karoserii, sprawiając, że ta prezentuje się niezwykle muskularnie. Nie trzeba długo szukać jakichkolwiek dowodów. „Napięta” maska w tylnym lusterku jest bardziej przekonująca do ustąpienia miejsca, niż Terminator żądający twojego ubrania, zaraz po przybyciu na Ziemię. Kiedy już po dobroci usuniesz się z lewego pasa, nie będziesz miał zbyt wiele czasu, by przyjrzeć się profilowi auta. Ten charakteryzuje się długą maską, parą przetłoczeń biegnących wzdłuż auta i krótkim tyłem z mocno zadartym „kaczym kuprem”. Patrząc z tyłu, skrzydło jest niewiele mniej widoczne od rzędu ogromnych piszczałek organowych, z których wydobywa się znacznie lepsza muzyka od tej, granej z głośników Burmestera.

Nie to, żebym sugerował, iż zestaw audio jest słaby, bo Burmester gra naprawdę bardzo przyjemnie i bez wątpienia umiliłby podróż właścicielowi C63 AMG S, który byłby już lekko zmęczony mięsiwem dostarczanym przez potworne V8 (czy to w ogóle byłoby możliwe?). Oczywiście zawsze można „wyciszyć” silnik, wyłączając sportowy wydech i ustawiając komfortowy tryb jazdy, co przyniesie zamierzony efekt, ale weź się rozejrzyj tutaj człowieku. Gdzie nie spojrzysz, masz „przypominajki”, że auto, w którym siedzisz, nie jest zwykłym Mercedesem. Konsola środkowa nie jest wyłożona chropowatym drewnem, a włóknem węglowym i sytuacji wcale nie łagodzi tutaj analogowy zegarek IWC Schaffhausen. Zwłaszcza, kiedy zobaczysz mnóstwo kontrastowej, żółtej nici. Szczególnie na kubełkowych, mocno wyprofilowanych (swoją drogą bardzo wygodnych) fotelach oraz kierownicy pokrytej alcantarą.

Sami więc widzicie, że trudno nazwać Mercedesa C63 AMG S zwierzęciem, którego można sobie ułożyć. Zwłaszcza, kiedy macie samochód w zawadiackim pakiecie AMG Edition 1 oraz ze sportowym układem wydechowym, który uzależnia swoim brzmieniem. Kiedy jest ciepło, auto musi zapewniać nieprawdopodobną frajdę z jazdy. Przy temperaturze w okolicach zera jest podobnie. Z tym, że C63 staje się bardzo nerwowy i z lekka nieprzewidywalny. Dla własnego dobra, lepiej nie wystawiaj się na próbę, wyłączając kontrolę trakcji. Szkoda byłoby narażać na szwank co najmniej 408,5 tysiąca złotych.

Chyba, że mówimy o samochodzie w podobnej konfiguracji. Wtedy do listy wyposażenia musiałbyś dodać m. in. pakiet wspomagający bezpieczeństwo jazdy, komfortowy dostęp, matowy lakier, obudowy lusterek z włókna węglowego, panoramiczny dach, sportowe fotele, system audio Burmester, Head-Up, reflektory LED oraz ceramiczne tarcze hamulcowe. W tym wypadku wartość auta rośnie do blisko 585 tysięcy złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej
Reklama
Kliknij aby skomentować

Mercedes-Benz

TEST – MERCEDES-BENZ GLC250D COUPE

Przez długi czas, mieszanka SUV-a i coupe była domeną BMW. Dopiero po 8 latach od debiutu pierwszego X6, znalazł się pierwszy producent, chcący powalczyć o coraz atrakcyjniej wyglądający rynek tych aut. Między innymi właśnie dlatego, Mercedes wypuścił niemal jednocześnie oba modele. Pytanie, czy mniejszy GLC Coupe będzie lepszy od swojego rywala? 

Specyfikacja
Silnik: R4 Pojemność: 2143 cm3 Moc: 204 KM/3800 obr./min. Moment: 500 Nm/1600-1800 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 7.6 s Prędkość max. 222 km/h Masa 1770 kg Cena 235 800 PLN

Jest jedna, zadziwiająca rzecz, której producenci samochodów zdają się do końca nie rozumieć. Jakiś czas temu została odkryta nisza, będąca połączeniem sedana oraz coupe. Pierwszym tego typu autem był Mercedes CLS. Jak na swoje czasy dość futurystyczny i niezwykle odcinający się od ówczesnej stylizacji producenta. W sumie to śmiało mogę powiedzieć, że to jeden z niewielu wyjątkowych Mercedesów, bo w żadnym innym modelu nie ma tych samych detali. Nawet obecny CLS nie jest już taki sam. Szczerze powiedziawszy jest mocno ugrzeczniony, za to koncepcyjny model, zwiastujący trzecią generację, zdaje się być zapowiedzią nowej stylizacji Mercedesa, więc i w tym wypadku nie znajdziesz niczego wyjątkowego.

Przejdźmy jednak do innego segmentu, będącego krzyżówką coupe i SUV-a. Tutaj pierwszym był BMW i długo panował niepodzielnie, zgarniając coraz to większą część modnego rynku. Po ośmiu latach pojawił się Mercedes, niemal jednocześnie pokazując dwa modele. GLE Coupe i GLC Coupe. Tutaj również postanowiono zaczerpnąć się jedynie opadającą linią dachu. Nie ma bezramkowych szyb, ani jednej pary drzwi. A szkoda i szczerze to dziwię się, dlaczego żaden z producentów nie wykazał się odwagą, produkując coś, co ma więcej wspólnego z coupe, niż nazwę i opadający dach. W tym miejscu pojawia się rosyjska firma Armotech, która przekształca nadwozie BMW X6 w coupe z prawdziwego zdarzenia. I to mi się podoba! Tak właśnie powinna wyglądać mieszanka SUV-a i coupe. Wróćmy jednak do samochodów Mercedesa. GLE Coupe to pierwsze auto, które ma rywalizować z bawarskim SUV-em. Nie jest jednak tak zgrabny, a tył jest zdecydowanie zbyt krótki i wygląda za ciężko. Zupełnie jak pośladki Jessici Simpson.

Jeśli więc będziesz chciał kupić sobie tego typu samochód, zdecydowanie bardziej poleciłbym ci GLC Coupe. Dlaczego? Przede wszystkim jest trochę zgrabniejszy, ale kiedy przyglądam się zdjęciom obu Mercedesów, nie jestem w stanie stwierdzić, dlaczego tak jest. Być może powodem jest to, że oba auta są niemal identyczne, a różni je kształt tylnego zderzaka. Wprawne oko zauważy też trochę inaczej zarysowaną lotkę na klapie bagażnika. Z profilu, GLC prezentuje się tak, że zdecydowanie przyznałbyś mi rację, że tylna klapa powinna unosić się bez szyby. Zapomnij o tym. Tak samo, jak o braku tylnej pary drzwi. Spodobają ci się za to 20 calowe, szprychowe felgi, nierozłączne z pakietem stylizacyjnym AMG. Z nim otrzymasz również ciekawsze zderzaki i grill, składający się z chromowanych punkcików, przywodzących na myśl konstelację gwiazd.

Wnętrze niemal do złudzenia przypomina to, co znajdziesz w każdej C-klasie. Identyczne zegary i kierownica. Taki sam, brzydko wyglądający tablet oraz piękna, carbonowa konsola, płynnie spływająca na tunel środkowy. Fotel nie musi długo zapraszać do zajęcia miejsca. Wszak jest bardzo ładny, świetnie wyprofilowany, a jeśli obawiasz się, że GLC Coupe w praktyce jest dwuosobowe, to jesteś w błędzie. Z tyłu, miejsca nad głową jest wystarczająco dużo, tak samo jak na kolana, więc będzie ci się bardzo przyjemnie podróżować. Zwłaszcza, kiedy za zestaw audio odpowiada świetne nagłośnienie od Burmestera.

Myślę, że nie będziesz go oszczędzać, bo pod maską siedzi 2.1 litrowy turbodiesel o niezbyt porywającym brzmieniu, za to o mocy ponad 200 KM. Znacznie lepiej wygląda tu moment obrotowy. Równy 500 Nm, dzięki którym sprint do setki trwa 7.6 sekundy. Jeśli masz trochę więcej czasu, możesz przechylić wskazówkę prędkościomierza w rejony 222 km/h. Jest jeszcze jedna rzecz, za którą polubisz ten silnik. Racjonalnie gospodarowanie powierzonym paliwem. Przy całkiem żwawym tempie jazdy, w trasie, GLC250d zadowala się spalaniem na poziomie około 7 litrów ropy na 100 km.

Jakieś dodatkowe atuty? Układ kierowniczy niezwłocznie wykonuje wszelkie komendy, zaś za bardzo świetny balans pomiędzy komfortem a prowadzeniem odpowiada bardzo dobrze zestrojone zawieszenie oraz opony o rozmiarze 255/45 z przodu i 285/40 z tyłu. Nawet na hamulce nie da się powiedzieć złego słowa, jednak jeśli jesteś dynamicznym kierowcą, będziesz wieszać psy na przekładni. W trybie komfortowym (czyli zwykłym), skrzynia nieszczególnie przepada za redukcjami, toteż obchodzi się z nimi dość powściągliwie. Owszem, można przejść w tryb sportowy, który znacznie ożywia jej temperament, jednak kosztem niepotrzebnego hałasu silnika i przeciągania przełożeń. Szkoda, że wraz z nową, dziewięciobiegową skrzynią, producent postanowił zachować stare przyzwyczajenia.

Mimo tego jednak GLC250d Coupe to bardzo ciekawa propozycja dla poszukiwaczy SUV-a, który będzie leczyć kryzys wieku średniego. Z jednej strony otrzymują dynamicznie wyglądającą sylwetkę, odpowiednio wysoko zawieszoną nad ziemią. Z drugiej zaś, całkiem obszerne wnętrze, bez trudu mieszczące całą rodzinę. Do tego ekstra, całkiem niezły silnik o zdroworozsądkowym zapotrzebowaniu na paliwo. W efekcie czego, nadzorująca wydatki żona, również nie powinna kręcić nosem.

To wszystko możesz mieć za co najmniej 236 tysięcy złotych, ale jeśli interesuje cię prezentowana konfiguracja, to z listy wyposażenia dodatkowego będziesz musiał odhaczyć m. in. pakiet AMG, wszelkiej maści asystentów jazdy, zestaw kamer 360o, lakier metallic, 20 calowe felgi, szklany dach, reflektory LED i zestaw audio Burmester. Za wszystko powinieneś zapłacić dokładnie 341 427 złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej

Mercedes-Benz

Test – Mercedes-Benz E220D Kombi

Możesz się z tym zgadzać, bądź nie, ale czytasz test Mercedesa E w najlepszej dostępnej wersji nadwoziowej. Czy silnik jest równie dobry? Jeśli lubisz spokojnie przemierzać kilometry, to bardzo dobry wybór. Osobiście wybrałbym E63 AMG S 4MATIC, albo co najmniej E350d, ale jeśli nie ma tego, co się lubi…

Specyfikacja
Silnik: R4 Pojemność: 1950 cm3 Moc: 194 KM/3800 obr./min. Moment: 400 Nm/1600-2800 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 7.7 s Prędkość max. 235 km/h Masa 1705 kg Cena 210 900 PLN

Nie da się ukryć, że segment samochodów klasy wyższej średniej to zdecydowana dominacja sedanów. Najbardziej konserwatywnych ale też prawdopodobnie najbardziej reprezentatywnych aut, na jakie można sobie pozwolić. Może się wydawać, że oferowane kombi w tym segmencie, są skierowane wyłącznie dla dziwaków. W końcu jeśli ktoś potrzebuje dużego auta, ale nie koniecznie limuzyny, z pewnością zainteresuje się modnym SUV-em. Wybór takowych jest przeogromny i praktycznie każdy jest w stanie znaleźć coś na swoją kieszeń. Pod warunkiem, że jest na tyle głęboka, że zmieści co najmniej 200 tysięcy złotych.

Oczywiście, jeśli komuś zależy na większym prześwicie, ale nie koniecznie chce kupować SUV-a, może wybrać „uterenowione” kombi, jednak w tym wypadku wachlarz możliwości jest już znacznie skromniejszy, a i nie każda propozycja prezentuje się na tyle dobrze, by warto było po nią sięgać. Moim zdaniem Mercedes E All-Terrain zalicza się do takiej grupy. Zwiększony prześwit i plastikowe nakładki wcale nie poprawiają wyglądu auta. Powiem nawet więcej. All-Terrain wygląda z nimi po prostu brzydko. Jak Keira Knightley z bez dwóch jedynek.

Nie ukrywam, że sam chętnie zainteresowałbym się samochodem z tego właśnie segmentu, jednak jeśli miałbym szukać czegoś, co jeździ bliżej ziemi, zdecydowanie wybrałbym klasyczne kombi. Reprezentatywne, bo z klasy wyższej średniej, ale jednak kombi, bo zdecydowanej większości przypadków po prostu bardziej podoba mi się bardziej od sedana. Innym powodem jest też mniejsze zainteresowanie tego typu autami. Właściwie poza paroma wyjątkami, kombi klasy wyższej jest gatunkiem skazanym na zagładę. Jedynie Audi A6 Avant jeszcze się broni. Jeśli miałbym ogromny budżet i chciał kupić tego typu samochód, zdecydowałbym się na Mercedesa E63 AMG S, w brązowym kolorze, czarnymi, szprychowymi felgami, szklanym dachem i ceramicznym układem hamulcowym. Pięknie brzmi a w konfiguratorze wygląda jeszcze lepiej!

W sumie to i E220d Kombi prezentuje się godnie. Jeśli mam być szczery, jest dużo ładniejszy od sedana, a testowy egzemplarz pokryto lakierem „Srebrny Diament” i wyposażono w panoramiczny dach oraz pakiet AMG, z 20 calowymi felgami. Jeśli mam być szczery, to taką konfiguracją również bym nie pogardził. Sportowe zderzaki nadają wyrazu. Zwłaszcza z tyłu, gdzie „seria” ze schowanymi końcówkami wydechów prezentuje się moim zdaniem zbyt spolegliwie. Duże, szprychowe felgi za to idealnie wypełniają nadkola i sprawiają, że ciężko oderwać wzrok z profilu auta. Za to prawdziwym smaczkiem są światła LED. Przednie, dzienne, zapalają się na niebiesko i stopniowo przechodzą w standardową biel, zaś z tyłu nie będziesz mógł oderwać oczu od „błyskotek” mieniących się niczym rubiny.

W środku jest równie smacznie. Wszechstronnie regulowane fotele pokryto pięknie obszytą, brązową skórą Nappa. Zajmij miejsce na jednym z nich i popatrz, jak dobrze można połączyć klasykę z nowoczesnością. Dwa, bardzo duże tablety służą za zestaw zegarów, oraz ekran, albo cokolwiek, co tylko zdołasz sobie skonfigurować. Zbyt elektronicznie? Poczekaj, jest jeszcze miejsce na analogowy zegarek pod panelem klimatyzacji. Na pewno nie można odmówić mu eleganckiej skromności. To nie koniec smaczków. Wnętrze zostało wykończone pięknie ozdobionymi listwami, pokrytymi lakierem fortepianowym. Nawet głośniki naprawdę świetnego zestawu audio Burmester zostały wspaniale oprawione. Prawdziwą wisienką na torcie jest jednak oświetlenie ambientowe. Mogę się założyć, że długo będziesz się zastanawiać nad ostatecznym kolorem podświetlenia, bo do wyboru masz ponad 60 różnych wariantów!

Kiedy już rozwiążesz wszystkie problemy pierwszego świata, nie pozostaje nic innego, jak oddanie się jeździe. 2 litrowy turbodiesel produkuje 190 KM oraz równo 400 Nm, dzięki którym jest w stanie rozpędzić się do 100 km/h w niespełna 8 sekund. Jeśli dalej postanowisz trzymać pedał gazu w podłodze, wskazówka prędkościomierza powinna zatrzymać się na pomiędzy 230, a 240 km/h. Znacznie bardziej zainteresuje cię zapewne zapotrzebowanie E220d na paliwo. W trasie, przy dość szybkim tempie jazdy, zużycie ropy wahało się w granicach 7.2 l/100 km.

Miłą niespodzianką jest układ kierowniczy, który natychmiastowo odpowiada na komendy wydawane kierownicą. Na uwagę zasługuje tu również zawieszenie. Pneumatyka nie tylko fantastycznie wybiera nierówności, topiąc ciebie i współpasażerów w komforcie po uszy, ale też sprawia, że wielkie kombi zaskakująco zwinnie pokonuje zakręty. Jeśli zaś z jakiś powodów przeholujesz z prędkością przed dojazdem do łuku, z pomocą przyjdzie ci bardzo skuteczny układ hamulcowy, z nawiercanymi tarczami z przodu.

Nie oznacza to jednak, że Mercedes E220d Kombi jest samochodem sportowym. Owszem, ma jakieś aspiracje, ale te również nie zawsze ma ochotę okazać. Z pewnością to megawygodny pożeracz międzymiastowych kilometrów, dla którego odległość nie ma większego znaczenia. Dla ciebie również, bo pneumatyczne zawieszenie, nastrój panujący w kabinie oraz wyposażenie skutecznie separują od znużenia jazdą.

Żeby stać się właścicielem rodzinnego wydania E220d, trzeba przygotować co najmniej 211 tysięcy złotych. Prezentowany model jest sowicie wyposażony i ma m. in. system bezkluczykowy z otwieraniem klapy bagażnika za pomocą nogi, pakiet stylizacyjny AMG, światła LED, zestaw kamer 360o, 20 calowe, aluminiowe felgi, skórzaną tapicerkę Nappa, panoramiczny dach, trójstrefową, automatyczną klimatyzację, nawigację satelitarną oraz pneumatyczne zawieszenie. Cena? 369 340 złotych.

Marcin Koński

Czytaj dalej

Mercedes-Benz

TEST – MERCEDES-BENZ E400 COUPE

Mercedes E Coupe nigdy wcześniej nie trafiło na korepetycje do Affalterbach. Nie inaczej jest też z obecnym modelem, jednak na tle poprzednika, tutaj na otarcie łez pozostaje co najwyżej E400 z 3 litrowym V6 o mocy 333 koni mechanicznych. Czy to trochę nie za mało?

Specyfikacja
Silnik: V6 Pojemność: 2996 cm3 Moc: 333 KM/5250-6000 obr./min. Moment: 480 Nm/1600-4000 obr./min. Skrzynia biegów: Automatyczna, dziewięciobiegowa 0-100 km/h: 5.3 s Prędkość max. 250 km/h Masa 1770 kg Cena 321 815 PLN

Od kilku lat w Polsce panuje moda na mopsa. Nie do końca wiem dlaczego, bo nie jest to pies, który wygrałby jakikolwiek konkurs piękności. Nawet, jeśli dotyczyłby wyłącznie mopsa. To, co mówi mi o nim internet, to, że jest to zwierze towarzyskie, uparte ale też uległe, ciche i czujne. Nie jestem też do końca pewny, czy są ciche, bo właściwie bez przerwy chrumkają. Cóż, to cecha charakterystyczna. Podobnie jak brak szczeku i brzydki wygląd. Nie potrafię też zrozumieć, dlaczego tak dużo pięknych kobiet ma słabość do małych, niezdarnych i chrumkających psów. Czyżby to dlatego, że przeciwieństwa lubią się przyciągać?

Może coś w tym jest, ale jeśli taki tok myślenia byłby prawdziwy, to na moim podwórku powinien stać dokładnie taki Mercedes, jak na zdjęciach. Piękne nadwozie pokrywa metalizowany lakier ze specjalnej serii Designo, o nazwie Czerwień hiacyntu. Z której strony podoba mi się najbardziej? Chyba jednak z tyłu, gdzie najbardziej rzuca się w oczy kształtna sylwetka ze zgrabnie zarysowanymi biodrami i delikatnie zadartym kuperkiem. Mercedes osiągnął też chyba mistrzostwo w dbałości o detale. Spójrz tylko na tylne światła. Te nie tylko świecą zwykłym, LED-owym światłem, ale też błyszczą się niczym rubiny. Absolutnie przepiękna rzecz!

Równie urodziwy może być jedynie grill, którego konstelacja składa się z 255 (policzyłem) chromowanych punkcików, ale to niejedyny efekt „wow”. Po otwarciu auta, LED-owe pasy świateł dziennych zaczynają palić się na niebiesko, by potem stopniowo przechodzić w zimną biel. Idealnym uzupełnieniem jest długa maska z charakterystycznym, podwójnym przetłoczeniem. A skoro jesteśmy już przy proporcjach nadwozia, to moim zdaniem tył mógłby być odrobinę dłuższy, ale to szczegół tak nieistotny jak wałeczki Tyry Banks. Zwłaszcza, kiedy spoglądasz ukradkiem na wspaniałe, szczelnie wypełniające nadkola, szprychowe felgi o rozmiarze 20 cali, albo na szyby, które nie dzieli żaden słupek. Nie tylko pięknie wyglądają i dostarczają jedynych w swoim rodzaju wrażeń podczas jazdy (oczywiście z opuszczonymi szybami), ale też dają podobne możliwości sfotografowania wnętrza, co w kabriolecie.

A skoro zaglądamy już do środka, to szczerze powiedziawszy trudno tu o lepiej wyglądające biuro, do którego zaprasza multikonturowy, superwygodny, czarno-biały fotel. Kiedy już wślizgniesz się do środka, jako pierwsze zwrócą na siebie uwagę dwa potężne wyświetlacze LCD, pełniące rolę zegarów oraz olbrzymiej nawigacji. Z resztą, wedle uznania, możesz dowolnie skonfigurować swoje centrum dowodzenia. Tak samo, jak ambientowe podświetlenie, bo kolorów do wyboru jest dokładnie 64! Dopiero, kiedy skończysz rozglądać się za elektronicznymi fajerwerkami, dostrzeżesz piękno drewna, którym wyłożono wnętrze. Czarne, niedoszlifowane, z wyraźnie wyczuwalnymi porami. Chyba nie da się lepiej oddać prawdziwości tego szlachetnego materiału. Nie poskąpiono też aluminium. Nawet na pedałach, choć E400 wcale nie chce zdradzać swojego sportowego potencjału.

Przyciśnij jednak prawy, szczupły, a zobaczysz jak szybko zbliża się do ciebie horyzont. 333 konie mechaniczne oraz 480 niutonometrów przelewają się na wszystkie koła za pośrednictwem dziewięciobiegowej przekładni, bez najmniejszego zawahania katapultując blisko 1800 kilogramów blach, skóry i wszechobecnej elektroniki. Wystarczy niewiele ponad 5 sekund, by E400 przekroczyła na prędkościomierzu 100 km/h i w równie szalonym tempie goni rejon 200+. Dopiero elektropastuch kończy ten bieg, wkraczając do akcji, kiedy Mercedes pędzi 250 km/h. Z drugiej jednak strony, przy spokojnej jeździe, 3 litrowe V6 potrafi zadowolić się średnim zużyciem paliwa na poziomie zdrowo poniżej 10 litrów na 100 km.

Najlepsze jednak przed tobą. E400 nie tylko potrafi jechać na wprost. Świetnie radzi sobie również tam, gdzie byś się tego nie spodziewał. Pneumatyczne zawieszenie sprawia, że w zakrętach, auto trzyma się nawierzchni jak przyklejony. Układ kierowniczy za to jest na tyle komunikatywny, że pokonanie przełęczy Salmopolskiej będzie czystą przyjemnością. Nie jestem jednak do końca przekonany, czy rzeczywiście będziesz chciał szukać granic przyczepności Mercedesa. Przypuszczam, że bardziej wolałbyś pokonać drogę spokojnie i bez niepotrzebnego szaleństwa, słuchając swojego ulubionego kawałka z fantastycznego zestawu audio od Burmestera. Po prostu będziesz rozpływać się przy niewyobrażalnym komforcie jazdy, bo przy całym swoim stadzie 333 koni, E400 wcale nie pogania.

Jakieś słabe strony? Na dobrą sprawę znalazłem tylko dwie. Hamulce rozczarowują skutecznością podczas wytracania dużych prędkości, co jest dość dziwne, biorąc pod uwagę to, że Mercedes pochodzi z kraju, gdzie nie ma limitów na autostradach. Druga rzecz, jakiej nie lubię, to podświetlenie podłoża z logo producenta. Szczerze powiedziawszy to takim bajerem zrobisz wrażenie wyłącznie na odpuście w Kutnie. Poza tym otrzymujesz naprawdę wspaniałe auto. Przyspiesza jak złe i należycie skręca, chociaż tak naprawdę nie musi tego nikomu udowadniać. Z przyjemnością za to owinie cię w perzynę wszechkomfortu i utopi we wspaniałym brzmieniu zestawu audio Burmestera.

Żeby jednak móc cieszyć się tym wszystkim, wcale nie wystarczy przygotować 322 tysięcy złotych, tylko więcej. Znacznie więcej. Prezentowany model kosztuje 501 084 zł. Co zostało odhaczone z listy dodatków? Między innymi pakiet AMG, pakiet wyposażenia Premium Plus, dwubarwna, skórzana tapicerka, podgrzewane i wentylowane fotele, zestaw audio Burmester High-End 3D Surround Sound oraz pneumatyczne zawieszenie. W sumie tak się zastanawiam, że skoro w E Coupe nie ma wersji AMG, to może miło byłoby wyposażyć tego Mercedesa w silnik V8.

Marcin Koński

Czytaj dalej
Reklama

Facebook

Reklama

Testy

Mitsubishi12 godzin temu

TEST – MITSUBISHI OUTLANDER 2.0 4WD

Mitsubishi, wraz z pakietem Calligraphy, postanowił wnieść do Outlandera powiew luksusu na miarę klasy premium. Dbałość o materiały oraz staranne...

Lexus7 dni temu

TEST – LEXUS GS200T

Jeśli mam być szczery, to przed testem Lexusa GS200t, moje podejście do auta nie miało nic wspólnego z entuzjazmem. Wszystko...

Mitsubishi2 tygodnie temu

TEST – MITSUBISHI PAJERO

Mitsubishi Pajero w obecnej formie jest na rynku już od 12 lat. W tym czasie rynek zalały samochody, które z...

Jaguar2 tygodnie temu

Test – Jaguar XF Sportbrake 25T

Kompletnie nie rozumiem, dlaczego wersje kombi w segmencie E są tak mało popularne. Przecież takie samochody doskonale łączą rodzinny charakter,...

Mercedes-Benz1 miesiąc temu

TEST – MERCEDES-BENZ GLC250D COUPE

Przez długi czas, mieszanka SUV-a i coupe była domeną BMW. Dopiero po 8 latach od debiutu pierwszego X6, znalazł się...

Abarth1 miesiąc temu

TEST – ABARTH 124 SPIDER

Jeśli nie wierzysz w istnienie prawdziwej symfonii, granej na cztery cylindry, albo twierdzisz, że Mercedes A45 AMG jest najlepszy w...

Honda2 miesiące temu

TEST – HONDA HR-V 1.5L I-VTEC

Honda HR-V z 1.5 litrowym silnikiem to najprawdopodobniej jedna z ostatnich okazji, by móc cieszyć się wolnossącym silnikiem benzynowym japońskiego producenta....

Land Rover2 miesiące temu

TEST – RANGE ROVER VELAR D300

Nie ma co się oszukiwać. Range Rovera Velara kupuje się wyłącznie oczami. Bez względu, czy patrzysz na niego z zewnątrz, czy w...

Porsche2 miesiące temu

TEST – PORSCHE 911 CARRERA 2

Jeśli marzysz o samochodzie sportowym z prawdziwego zdarzenia, z manualną przekładnią i bez długiej listy wszelkiej maści wspomagaczy jazdy, raczej...

MINI2 miesiące temu

TEST – MINI COOPER S E COUNTRYMAN

Hybrydowe MINI Countryman jest najszybszym modelem z „Cooper S” w nazwie. Do 100 km/h, auto przyspiesza niewiele wolniej, od topowego...

Najpopularniejsze